چکيده
هدف: هدف از انجام اين بررسى، تحليل کمى پژوهشهاى انجامشده در زمينه اختلالهاى روانپزشکى طى يک دوره سىساله در ايران بوده است.
روش: همه مقالههاى علمى منتشرشده از سالهاى 1352 تا 1381 خورشيدى مربوط به اختلالهاى روانپزشکى، براى استخراج دادههاى مربوط به مشخصات نويسنده يا نويسندگان، حوزه پژوهش، موضوع پژوهش، روششناسى، مکان گردآورى دادهها، گستره جغرافيايى، حمايت مالى و وضعيت همکارى بين نويسندگان بررسى شدند.
يافتهها: از 3031 مقاله، 1171 (6/38%) در زمينه اختلالهاى روانپزشکى بودند. بيشترين مقالههاى منتشرشده در زمينه اختلالهاى وابسته به مصرف مواد ( 6/24%) بود. بيشترين اختلال مورد پژوهش، افسردگى (9/16%) و بيشترين حوزه مورد پژوهش، علامتشناسى و تشخيص بود. روششناسى 8/51% از مقالهها، مقطعى بود. روند پژوهشها با روششناسى کارآزمايى بالينى افزاينده بود. شمار مقالهها در طى زمان بهويژه پس از سال 1372 رو به افزايش بوده است.
نتيجهگيري: در دهه پيش بر پايه تحليل انجامشده، رشد چشمگيرى در زمينه پژوهشهاى اختلالهاى روانپزشکى در ايران ديده مىشود. بهنظر مىرسد «پژوهش بر پژوهش» ابزارى ارزشمند براى پايش پژوهشهاى انجامشده و پيشرفت آن در هر موضوع است و براى انجام قضاوت کارآمد، در زمينه شيوه بهکارگيرى منابع محدود، لازم مىباشد.